خودروی تیگو ۷، به عنوان یک شاسیبلند کامپکت مدرن، بر پایه پلتفرم پیشرفته T1X توسعه یافته است. این پلتفرم برای پشتیبانی از پیشرانههای با کارایی بالا و بهرهوری سوخت بهینه طراحی شده و در نتیجه، الزامات سختگیرانهای برای تمام سیالات مصرفی خودروی فنی میکند. مدلهای رایج تیگو ۷ با موتورهای ۱.۵ لیتری توربوشارژ (مانند SQRE4T15C) و در نسخههای قویتر، موتور ۱.۶ لیتری توربوشارژ (SQRF4J16) به بازار عرضه میشوند. هر دوی این پیشرانهها از فناوری تزریق مستقیم بنزین (GDI) استفاده میکنند.1
سیالات مصرفی در چنین خودرویی نقش حیاتی را ایفا میکنند. وظایف آنها صرفاً به روانکاری محدود نمیشود، بلکه شامل خنککاری اجزای تحت تنش حرارتی بالا، انتقال دقیق و سریع نیرو، و محافظت در برابر انرژی است. به همین دلیل، سیالی که کاملاً با استانداردهای مهندسی سازنده انطباق داشته باشد، نه تنها برای حفظ عملکرد مطلوب است، بلکه مستقیماً بر دوام بلندمدت قطعات گرانقیمت موتور و گیربکس تأثیر میگذارد. عدم رعایت دقیق مشخصات فنی میتواند منجر به فرسایش، افت انرژی، مصرف سریع مصرف سوخت، و در موارد شدید، خرابیهای مکانیکی پرهزینه شود.
تحلیل پلتفرم T1X و تاثیر آن بر نگهداری پیشرانه
موتورهای مدرن GDI توربوشارژ، که در قلب تیگو ۷ قرار دارند، با فشار کاری و عملیاتی بالاتری نسبت به موتورهای طبیعی طبیعی کار میکنند. این محیط کاربری خاص، موتور را نسبت به موتور روغن بهطور قابل توجهی افزایش میدهد. یکی از مهمترین نگرانیهای فنی در موتورهای GDI، پدیدههای به نام احتراق زودرس در دور پایین (LSPI) است. LSPI نوعی احتراق غیرعادی و ناخواسته است که همراه با دورهای پایین موتور با بارگذاری بالا رخ میدهد و میتواند موجهای فشار مخربی را ایجاد کند که باعث آسیبهای سریع و جدی به قطعات مانند رینگ پیستونها، پیستونها و شاتونها میشود.
فرمولاسیون روغن موتور در این پیشرانهها باید به گونهای باشد که این پدیده از بین میرود. تنها روغنهایی که جدیدترین سطوح کیفی (مانند API SP و ILSAC GF-6) را کسب کردهاند، دارای ویژگیهای افزودنی هستند که برای مقابله با LSPI طراحی شدهاند. بنابراین، دقت در انتخاب روغن، از یک تصمیم کیفی به یک الزام فنی حیاتی برای تضمین دوام موتور توربوشارژ تیگو ۷ تبدیل میشود.
- ویسکوزیته (SAE) توصیهشده برای عملکرد بهینه
- سطح کیفیت API و ACEA: حفاظت از موتورهای GDI
- ظرفیت کارتر و فواصل تعویض روغن موتور تیگو ۷
انتخاب روغن موتور مناسب برای تیگو 7، بهویژه در مدلهایی که از موتورهای 1.5 و 1.6 لیتری توربوشارژ استفاده میکنند، نیاز به توجه به سه ویژگی اصلی ویسکوزیته، سطح کیفیت API/ILSAC و استاندارد ACEA است.
ویسکوزیته (SAE) توصیهشده برای عملکرد بهینه
ویسکوزیته، که مقاومت روغن در برابر جریان را نشان می دهد، باید با محدوده دمایی عملکرد خودرو باشد. برای پیشرانههای توربوشارژ تیگو ۷، ویسکوزیتههای رایج توصیهشده، ۵W-۳۰ و در برخی شرایط، ۰W-۲۰ هستند.1
- توضیح کد ویسکوزیته: کد SAE، مانند 5W-30، دو را نشان می دهد: عدد قبل از W (Win اصلی) مانند 5W، گرانروی روغن در دمای سرد را نشان می دهد. هرچه این کمتر باشد (مانند 0W)، روغن در زمان استارت سرد جریانپذیری بهتر و سریعتر به قطعات موتوری میرسد و سایش را به حداقل میرساند. بعد از خط تیره (مانند 30)، ویسکوزیته روغن در دمای عملیاتی بالا (100 درجه سانتیگراد) را میدهد. حفظ فیلم روغن مناسب در دمای بالا، بهویژه در توربوشارژر، برای جلوگیری از تماس فلزات و پایداری حرارتی نیاز دارد.5
- در اقلیمهای بسیار گرم یا بسیار گرم در رانندگی با بار زیاد و فشار بالا، اولویت با حفظ ویسکوزیتههای توصیهشده توسط سازنده (۰W-۲۰ یا ۵W-۳۰) برای بهرهبرداری از سوخت و LSPI است، اما برخی توصیهها میتوانند که با استانداردهای کیفی بالا، میتوان به ویسکوزیتههای کمی بالاتر از ۵ نوع فوقالعاده-۴۰ روغن در بالا رفت.6با این حال، مرجع اصلی همیشه دفترچه راهنمای مالک خودرو است.
سطح کیفیت API و ACEA: حفاظت از موتورهای GDI
سطح کیفیت روغن موتور با استانداردهایی مانند API (American Petroleum Institute) و ACEA (Association des Constructeurs Européens d'Automobiles) تعیین میشود.
- استاندارد API SP و ILSAC GF-6: با توجه به وجود توربوشارژر و سیستم GDI در موتور تیگو ۷، استفاده از روغنهایی با سطح کیفیت API SP (یا بالاتر) و ILSAC GF-6 بسیار مهم است.1این استانداردها، جدیدترین نسل از الزامات موتورهای کیفی روغن هستند، به طور خاص برای مقابله با طراحی اصلی موتورهای GDI ساخته شده اند:
- توانایی LSPI: احتمال احتراق زودرس در دور پایین.
- حفاظت از زنجیر تایم (Timing Chain Wear Protection): کاهش سایش قطعات زنجیر تایم که تحت تنش بالای قرار دارند.
- استاندارد ACEA C2/C3: در بازارهای پیشرفته، موتورهای مدرن پیشرفته به سیستمهای کنترل آلایندگی پیچیدهای مانند فیلتر ذرات بنزین (GPF) هستند. ACEA C2 یا C3 استانداردهایی برای روغنهای Low SAPS (کم خاکستر سولفاته، فسفر و گوگرد) هستند که برای سازگاری با این فیلترها میباشند تا از انسداد آنها جلوگیری کنند.5ممکن است برخی از مدلهای تیگو ۷ فاقد GPF باشند، استفاده از روغنهای ACEA C2/C3 باعث پایداری فوقالعاده روغن پایه و افزودنیهای مقاوم در برابر حرارت بالا (ناشی از توربو) است. این استاندارد کیفی، عالی در برابر کیفیت و پایداری حرارتی را در شرایط کارکرد سخت موتور توربوشارژ میدهد.
ظرفیت کارتر و فواصل تعویض روغن موتور تیگو ۷
حجم دقیق روغن مورد نیاز باید با دقت تعیین شود، زیرا مصرف یا ازدیاد روغن (Overfilling) هر دو میتوانند به موتور آسیب بزنند.
- ظرفیت کارتر: برای ۱.۵ لیتری توربوشارژ (TCI) تیگو ۷، حجم مورد نیاز روغن (با احتساب موتور تعویض فیلتر روغن) معمولاً بین ۴.۷ تا ۴.۹ لیتر است.1برای اطمینان از صحت حجم، توصیه میشود ابتدا حدود 4.5 لیوان روغن ریخته و سپس با استفاده از گیج، سطح را بررسی و به بالاترین میزان به میزان لازم (معمولاً تا 4.7 لیتر) اضافه میکند تا سطح روغن به کامل برسد.8
- فاصله زمانی جایگزین: برخی سازندگان فواصل طولانیتری را برای شرایط ایدهآل پیشنهاد میدهند، اما توصیه میشود در شرایط عادی معمولاً ۷،۰۰۰ تا ۱۰،۰۰۰ کیلومتر یا ۶ ماه باشد.6با این حال، در نظر گرفتن شرایط رانندگی ایران (مانند ترافیک متراکم، محیط اطراف، و گرد و غبار) بسیار مهم است. این شرایط در دستهبندی «رانندگی سخت» قرار میگیرند. در چنین محیطهایی، برای طول عمر موتور، فاصله تعویض روغن به حداقل 5000 کیلومتر کاهش مییابد تا زودرس کاهش یابد.9
جدول ۱: خلاصهای از مشخصات فنی روغن موتور تیگو ۷ (پیشرانه توربوشارژ)
| اِی | مقدار توصیه شده | استاندارد کلیدی | توضیحات فنی تکمیلی |
| SAE | ۵W-۳۰ (اولویت اول) یا ۰W-۲۰ | جی۳۰۰ | انتخاب ویسکوزیته مناسب برای عملکرد سرد و حفظ پایداری حرارتی در توربو. |
| سطح کیفیت API | API SP (یا بالاتر) / ILSAC GF-6 | API 1509 | ضرورت مهار پدیده LSPI و حفاظت از زنجیر تایم (GDI). |
| سطح کیفیت ACEA | ACEA C2/C3 | - | نشاندهنده روغن Low SAPS و پایداری حرارتی و اکسیداسیون بالا.5 |
| کارتر کارتر (با فیلتر) | ۴.۷ تا ۴.۹ لیتر | - | حجم دقیق برای ۱.۵T، بررسی موتور طریق گیج الزامی است.1 |
| فاصله تعویض (شرایط سخت) | ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ کیلومتر یا ۶ ماه | - | کاهش فاصله به دلیل شرایط اقلیمی و ترافیکی سخت.6 |
سیستم انتقال قدرت در تیگو ۷، یکی از پیشرفتهترین و حساسترین بخشهای مکانیکی آن است. این خودرو بسته به مدل و بازار هدف، با گیربکسهای خودکار متفاوت عرضه میشود: معمولاً گیربکسهای دو کلاچه تر (Wet DCT) با ۶ یا ۷ دنده، یا گیربکسهای ضریب تغییر پیوسته (CVT9).2ماهوی در نحوه عملکرد این گیربکسها، استفاده از سیالات کاملاً متفاوتی را میسازد. از سیال اشتباه، میتوان باعث خرابی فوری و پرهزینه گیربکس شود.
روغن گیربکس دو کلاچه تر (DCTF): مدیریت حرارت و اصطکاک
گیربکسهای DCT تر، که برای انتقال گشتاور بالا و تعویض دندههای سریع طراحی شدهاند، از سیالی به نام DCTF (Dual Clutch Transmission Fluid) استفاده میکنند. در این نوع گیربکس، سیال نه تنها چرخدندهها و یاتاقانها را روانکاری میکند، بلکه مهمتر از آن، وظیفه خنککاری و کنترل اصطکاک صفحههای کلاچ را نیز بر عهده دارد.
- الزامات فنی: سیال DCTF باید دارای پایداری حرارتی و برشی (Sear Stability) بسیار بالا باشد و مهمتر از آن باشد، خواص اصطکاکی بسیار دقیقی داشته باشد تا بهتر لغزش شود، کلاچها را میتوان ساخت. استانداردهای مورد نیاز برای این سیال، کاملاً تخصصی هستند و توسط سازنده گیربکس (OEM) تعریف میشوند.
- ظرفیت و فاصله تعویض DCT: برای تعویض سیال در گیربکس DCT تر، حجم مورد نیاز تقریباً 4.5 لیتر است (شامل 0.2 لیتر که ممکن است در فیلتر باقی بماند).12سازنده سیال DCT تر را در فواصل دورهای معمولاً هر 6000 کیلومتر توصیه میکند.13این جایگزین منظم، برای حفظ خواص اصطکاکی و جلوگیری از سیال که بر عملکرد دقیق کلاچها و مکانیزمهای هیدرولیکی تأثیرگذار میگذارد، کاملاً حیاتی است.
روغن گیربکس ضریب تغییر پیوسته (CVTF)
در مدلهایی که از گیربکس CVT (مانند CVT9) استفاده میکنند، مکانیسم انتقال قدرت متکی بر تسمه یا زنجیر و دو پولی متفاوت است.
- الزامات فنی: سیال CVTF باید دارای ضریب اصطکاک استاتیک و دینامیک بسیار بهینه باشد. این سیال باید به تسمه/زنجیر کمک کند تا بدون لغزش، نیرو را در گشتاور بالا به پولیها منتقل کند، در حالی که باید در برابر سایش را حفظ کرد. استفاده از DCTF یا ATF معمولی در گیربکس CVT به سرعت به لغزش (Slippage) و تخریب مکانیکی میشود.
- ظرفیت و فاصله تعویض CVT: حجم مورد نیاز برای تعویض روغن در گیربکس CVT معمولا بین ۴ تا ۵ لیتر است.14فاصله تعویض سیال CVTF معمولاً کوتاه تر از DCT است و به شرایط رانندگی بسته می شود، بین 40،000 کیلومتر تا 60،000 توصیه می شود.
جدول ۲: مشخصات فنی سیالات انتقال قدرت تیگو ۷
| نوع شبکه | نوع ایرانیان | خصوصیات فنی کلیدی | حجم مورد نیاز (تقریبی) | فاصله تعویض پیشنهادی (KM) |
| DCT (تر) | روغن گیربکس دو کلاچه (DCTF) | پایداری برشی و حرارتی بالا، کنترل اصطکاک پایین. | ۴.۵ لیتر12 | ۶۰،۰۰۰ کیلومتر13 |
| گیربکس اتوماتیک CVT | سیال انتقال قدرت متغیر پیوسته (CVTF) | ضریب اصطکاک کنترل شده، ضد سایش قوی است. | ۴ تا ۵ لیتر | ۴۰۰۰۰ تا ۶۰۰۰۰ کیلومتر |
ایمنی خودرو بهطور مستقیم به عملکرد سیستم ترمز وابسته است. تیگو ۷ از سیال ترمز با استاندارد DOT 4 استفاده میکند.16سیالات ترمز بر پایه گلیکول اتر فرموله میشوند و آنها مستقیماً به نقطه جوش آنها میشوند.
استاندارد DOT 4: نقطه جوش بالا برای ایمنی
استاندارد DOT 4 به دلیل داشتن نقطه جوش بالاتر نسبت به DOT 3، برای استفاده در خودروهای مدرن با سیستم های ترمز ضد قفل (ABS) و کنترل پایداری (ESP) که حرارت بهتر تولید می شود، می شود. دو ویژگی حیاتی برای سیالات ترمز وجود دارد:
- نقطه جوش خشک (Dry Boiling Point): این دما (بیش از 23 درجه سانتیگراد در DOT 4) مربوط به سیال کاملاً تازه و بدون رطوبت است.
- نقطه جوش جوش (Wet Boiling): این دما (بیش از 155 درجه سانتیگراد در DOT 4) به سیالی است که مقدار مجاز (3.7 درصد) را در طول زمان جذب کرده است.16
نگهداری بر زمان: مبارزه با پدیده قفل بخار
سیالات ترز بر پایه گلیکول بهشدت جاذب رطوبت (Hygroscopic) هستند. این بدان معنی است که سیال ترمز به طور طبیعی و مستمر، از طریق شلنگها و منافذ ریز سیستم جذب میکند. جذب باعث کاهش به نقطه جوش جوش سیال میشود. اگر سیال ترمز در اثر حرارت شدید (ناشی از ترمزگیری مکر یا پرفشار) به نقطه جوش خود برسد، حبابهای بخار در سیستم تشکیل میشوند که تحت عنوان «قفل بخار» (Vapor Lock) شناخته میشوند. از بخاری مانند مایع غیرقابل فشرده نیست، راننده بهطوری که میتواند از این وضعیت، فاجعهآفرین و بسیار خطرناک استفاده کند.
به همین دلیل، نگهداری سیال ترمز باید بر اساس زمان انجام شود، نه صرفاً مسافت پیموده شده است. توصیه تخصصی، تعویض سیال ترمز 1 تا 2 سال یکبار است تا سطح را حفظ کند و ایمنی سیستم ترمز را در شرایط اضطراری یا رانندگی سنگین مطمئن شود.
یکی از نکات مهم در سیستم های کنترل خودروی تیگو ۷، نوع سیستم آن است.
سیستم کنترل برقی (EPS)
بر اساس مشخصات فنی، خودروی تیگو ۷ از سیستم فرمان برقی (EPS - Electric Power Steering) بهره میبرد.17این سیستم موتور موتور برای ایجاد نیرویی استفاده میکند و یک کمک سیستمهای هیدرولیک قدیمی یا الکترو-هیدرولیک، نیازی به سیال روغنی ندارد.19
حذف نیاز به روغن هیدرولیک فرمان
استفاده از سیستم EPS، پیچیدگی و نیاز به نگهداری مرتبط با سیالات را در بخش فرمان حذف میکند. در نتیجه:
- هیچ روغن هیدرولیک فرمانی برای این خودرو مورد نیاز نیست.
- هیچ مخزن هیدرولیکی برای بررسی سطح سیال وجود ندارد.
نگهداری این سیستم صرفاً به بررسی سلامت قطعات الکترونیکی، حسگرها، و اتصالات برق وابسته است.21این پیشرفت فنی، یکی از نقاط معمول نگرانی در سرویسهای دورههای را از بین میبرد و هزینهها و زمان نگهداری را کاهش میدهد.
موتورهای توربوشارژ GDI حرارت قابل توجهی تولید میکنند. حفظ دمای محیطی صحیح، برای جلوگیری از آسیب حرارتی و حفظ راندمان حیاتی.
فناوری افزودنی ها: OAT و Si-OAT (G13)
تیگو ۷ به مایعات خنککننده با طول عمر طولانی (Long-Life) نیاز دارد که معمولاً بر اساس فناوری افزودنی (OAT - Organic Additive Technology) یا هیبریدی Si-OAT (Silicate Organic Additive Technology) فرموله شده است.22
- استاندارد G13: استاندارد G13 (که یک نوع Si-OAT است) و معادلهای آن مانند G40، نمونههایی از این نوع مایعات هستند که در برابر خوردگی و پایداری حرارتی را میسازند.23
- ترکیبات شیمیایی: این مایعات حاوی اتیلن گلیکول برای کنترل دمای انجماد و جوش هستند و باید عاری از مواد شیمیایی مانند نیتریت، فسفات و آمین باشد تا از سازگاری کامل با قطعات ماشینی موتور اطمینان حاصل شود.23این خنککنندهها با ایجاد یک لایه محافظ پایدارتر و دیرتر مصرفکننده (نسبت به انواع سنتی IAT)، طول عمر سیستم خنککاری را میدهند.
سیستم و فواصل تعویض کننده
سیستم کلی سیستم خنک کننده تیگو ۷ در منابع مختلف متفاوت را نشان میدهد، که به موتور (۱.۵T یا ۱.۶T) بسته میشود و نوع رادیاتور میتواند باشد. منابع سرمایه کل را ۶ یا ۷ هزار ذکر کرده اند26، در حالی که حجم مورد نیاز برای تعویض (بدون فلاش) را 4.5 تا 5 کامل برآورد کرده است.24برای تعیین دقیق ترین حجم، به دفترچه راهنمای فنی مدل خاص مورد نیاز مراجعه کنید.
- فاصله تعویض: خنک کننده های OAT و Si-OAT طراحی شده و تا طول عمر بالایی داشته باشند. در صورت استفاده از نوع بلندمدت، فاصله میتواند تا سال یا 15000 کیلومتر افزایش یابد.22با این حال، بازرسی منظم سطح و مقاومت در برابر یخ زدگی در هر سرویس دورهای نیاز است.
خطر اختلاط و آسیب به سیستم خنک کاری
یکی از هشدارهای حیاتی در مورد سیالات خنککننده، از اختلاط انواع تکنولوژیهای مختلف خارج است. خنککنندههای OAT/Si-OAT (که معمولاً زرد، صورتی یا بنفش هستند) نباید با خنککنندههای سنتی IAT (که معمولاً سبز هستند و حاوی سیلی و فسفات هستند) مخلوط میشوند.
مخلوط کردن این دو نوع میتواند منجر به واکنش شیمیایی، تشکیل رسوبات ژلمانند و تبدیل سریع در مجاری باریک موتور، واشرها و ترموستات شود.22این رسوبات، انتقال حرارت را مختل کرده و موتور توربوشارژ را در معرض خطر جدی گرمای بیش از حد قرار میدهند. در هنگام افزودن مایعات، باید حتماً مطمئن شوید که از همان نوع فناوری (OAT یا Si-OAT) که قبلاً استفاده میشود، میشود.
گریسها روانکارهایی نیمهجامد هستند که برای قطعات روانکاری استفاده میکنند که چرخشی میکنند، اما تحت فشار و بارهای ضربههای بالا هستند (مانند مفاصل شاسی و یاتاقانهای چرخ).
استاندارد NLGI Grade 2 و گریسهای Extreme Pressure (EP)
انتخاب گریس مناسب بر اساس درجه قوام و افزودنی های آن صورت می گیرد:
- قوام NLGI: درجه قوام گریس بر اساس استاندارد NLGI (National Lubricating Grease Institute) مشخص می شود. متداولترین و توصیهشدهترین گریس برای کاربردهای عمومی شاسی و ارتباطات توپی، گریس NLGI Grade 2 است.25این درجه قوام، هماهنگی بهینه بین پمپاژ در دماهای مختلف و ماندگاری در محل روانکاری ایجاد میکند.
- گریسهای Extreme Pressure (EP): برای قطعات مانند مفاصل سرعت ثابت (CV Joints) و برخی یاتاقانهای چرخ، که تحت فشارهای مکانیکی عمل میکنند، از گریسهای Extreme Pressure (EP) استفاده میشود. این گریسها که بر پایهی کمپلکسها هستند، حاوی آنها هستند (مانند دیسولفید مولیبدن یا سایر افزودنیهای آلی) که حتی تحت بار و بسیار بالا، یک لایه محافظ در برابر پارگی حفظ میشوند.28این ویژگی را به کاهش و طول عمر در CV تضمین میکند.
نقاط کلیدی روانکاری و فواصل بازرسی
از آنجا که تیگو ۷ دارای اتصالات و مفاصل متعددی در سیستم تعلیق و انتقال قدرت است، نگهداری صحیح گریسها حیاتی است. کلمات کلیدی عبارتند از:
- مفاصل سرعت ثابت (CV Joints) در پلوسها.
- یاتاقانهای چرخ (در صورت عدم استفاده از نوع آببندی دائمی).
- اتصالات توپی و اتصالی در سیستم تعلیق.
فواصل نگهداری: گریس در این مورد نیاز معمولاً طول عمر دارد و به تعویض دورههای ندارد. اما مهمترین بخش نگهداری، بازرسی دورههای (مثلاً در هر سرویس فصلی) از کاورهای پلاستیکی (Boot) مفاصل CV است. پارگی یا ترک خوردن کاور باعث ورود (آب، گرد و غبار) و خروج گریس می شود که باعث خرابی سریع می شود. در صورت نشت یا پارگی، گریس باید تعویض و کاور تعمیر یا تعویض شود.
- نکات حیاتی نگهداری و مدیریت سیالات تیگو ۷
- مدیریت ریسک در استفاده از روغن های متفرقه
- تعویض فیلترها و سیستم های انتقال قدرت
- سنجش سطح و سطح سیالات
- تحلیل شرایط سخت رانندگی در ایران
- جمعبندی نهایی و افزایش دوام بلندمدت تیگو ۷
- فروشگاه اینترنتی سیالات تخصصی و با کیفیت برای خودروی تیگو ۷
این جدول مرجع، خلاصهای از تمام سیالات حیاتی تیگو ۷ و الزامات فنی آنها را میدهد:
| ... (عکس) | سطح کیفیت استاندارد | ویسکوزیته/پایه شیمیایی | کارتر/سیستم (تقریبی) | زمانی فاصله/پیمایشی تعویض |
| روغن موتور (TCI/GDI) | API SP / ILSAC GF-6 / ACEA C2/C3 | ۵W-۳۰ یا ۰W-۲۰ (تمام سنتتیک) | ۴.۷ تا ۴.۹ لیتر (با فیلتر)1 | ۵۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ کیلومتر یا ۶ ماه |
| روغن گیربکس DCT (تر) | DCTF (تخصصی) | پایداری حرارتی و اصطکاکی بالا | ۴.۵ لیتر12 | ۶۰،۰۰۰ کیلومتر13 |
| روغن گیربکس CVT | CVTF (تخصصی) | ضریب اصطکاک بهینه برای پولیها | ۴ تا ۵ لیتر | ۴۰۰۰۰ تا ۶۰۰۰۰ کیلومتر |
| روغن هیدرولیک فرمان | نیاز ندارد (سیستم EPS) | - | - | - |
| آیلند ترَک | DOT 4 (شماره FMVSS 116) | گلیکول اتر (هیدروسکوپی) | مخزن (بسته به مدل) | ۱ تا ۲ سال (مستقل از کیلومتر) |
| مایع ترش | جو دوسر یا Si-جو دوسر (G13/G40) | اتیلن گلیکول با افزودنیهای علی | ۴.۵ تا ۷ لیتر26 | ۵ سال یا ۱۵۰۰۰ کیلومتر |
| گریس قطعات بدنه | NLGI درجه 2، EP | لیتیوم کمپلکس یا مولی | - | بازرسی دورهای، تعویض در زمان تعمیر قطعات |
نکات حیاتی نگهداری و مدیریت سیالات تیگو ۷
حفظ عملکرد سیستمهای پیشرفته تیگو ۷ مستلزم فراتر رفتن از تعویض سیالات ساده و الزامات فنی پشت پرده است.
مدیریت ریسک در استفاده از روغن های متفرقه
موتور توربوشارژ GDI این خودرو به کیفیت روغن موتور بسیار حساس است. اگر روغنی با استاندارد پایینتر از API SP/GF-6 استفاده میشود، استفاده از روغن در مهار پدیده LSPI کاهش یافته و خرابیهای مکانیکی در پیستونها و شاتونها بهطور امکان افزایش مییابد. علاوه بر این، از ویسکوزیتههای نامناسب میتوان موتور را مختل کند؛ استفاده کرد. ویسکوزیتهای که بیش از حد ضخیم باشد، باعث افزایش مصرف سوخت و فشار بر پمپ روغن در زمان استارت سرد میشود. در حالی که ویسکوزیته بسیار نازک، بهویژه تحت فشار حرارتی توربوشارژر، ممکن است به پارگی فیلم روغن و سایش قطعات تبدیل شود.
تعویض فیلترها و سیستم های انتقال قدرت
در هنگام تعویض روغن موتور، تعویض فیلتر روغن نیز باید به طور جدی رعایت شود. فیلتر مسئول حذف آلایندهها و ذرات فلزی از روغن است و در صورت عدم تعویض، ناخالصیها به طور مداوم به روغن جدید منتقل میشوند.7
در گیربکس های DCT تر، علاوه بر سیال، تعویض فیلتر داخلی یا خارجی (در صورت وجود) گیربکس نیز در همان فاصله 6000 کیلومتری نیاز است. این اقدام برای حفظ پاکیزگی مدارهای هیدرولیک گیربکس و جلوگیری از گرفتگی شیرهای سلونید که مسئول کنترل دقیق فشار کلاچ هستند، بسیار حیاتی است.
سنجش سطح و سطح سیالات
- روغن موتور: سطح روغن باید در حد مطلوب (بین Min و Max) نگه داشته شود و در حالت سرد و روی سطحی صاف سنجیده شود.
- سیال ترمز: بهجای حدس زدن بر اساس رنگ یا شفافیت سیال ترمز، متخصصان با استفاده از ابزارهای اندازهگیری درصد مصرف میکنند. این ابزارها میتوانند با دقت تعیین کنند که چه (معمولاً پس از ۱ تا ۲ سال) سیال از حد ایمن عبور کرده و نیاز به تعویض فوری برای جلوگیری از قفل بخار وجود دارد.
تحلیل شرایط سخت رانندگی در ایران
با توجه به شرایط اقلیمی و رانندگی حاکم بر بسیاری از مناطق ایران، که شامل گرمای شدید محیط، ترافیک متراکم و افزایش زمان کارکرد (Idle Time) است، خودروی تیگو ۷ دستهبندی «شرایط سخت رانندگی» قرار میگیرد. در این شرایط، تخریب شیمیایی افزودنیهای روغن موتور و روغن گیربکس سریعتر از فواصل توصیه شده برای شرایط ایدهآل رخ میدهد. بنابراین، برای اطمینان از مقدار دوام و کارایی، توصیه میشود فواصل تعویض سیالات (بهویژه روغن موتور و موتوربکس) به حداقلهای توصیهشده (مثلاً ۵۰۰۰ کیلومتر برای روغن موتور و ۴۰،۰۰۰ کیلومتر برای روغن گیربکس) متمایل میشوند تا فرسایش زودرس قطعات حیاتی به حداقل برسد.6
جمعبندی نهایی و افزایش دوام بلندمدت تیگو ۷
خودروی تیگو ۷ با بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته پیشرانه و انتقال قدرت، عملکرد قابل توجهی را میدهد، اما این عملکرد را به یک برنامه نگهداری سیالات بسیار دقیق و فنی مرتبط حفظ میکند. انطباق کامل با مشخصات مهندسی، از جمله استفاده از روغن موتور API SP با ویسکوزیته مناسب برای توانایی LSPI، به کارگیری سیال تخصصی DCTF یا CVTF برای گیربکس های خودکار، و الزامات الزامات سیال ترمز DOT 4 بر اساس دوره های زمانی، ستون های اصلی مطمئن دوام و ایمنی این خودرو می تواند باشد. نادیده گرفتن حتی یکی از این الزامات را میتوان از مشکلات فنی در پی داشت که در نهایت منجر به کاهش عمر مفید خودرو و هزینههای سنگین تعمیرات میشود.
فروشگاه اینترنتی سیالات تخصصی و با کیفیت برای خودروی تیگو ۷
برای حفظ سطح عملکرد و افزایش عمر مفید خودروی تیگو ۷، استفاده از سیالات مصرفی منطبق با دقیقترین استانداردهای فنی و مهندسی (API SP، ACEA C3، DOT 4 و DCTF تخصصی) است. فروشگاه سیال پیشرو ایرانیان با تمرکز بر اصالت کالا و ارائه مشاوره تخصصی در زمینه تطبیق استانداردهای بینالمللی با نیازهای فنی خودروی شما، مرجع مطمئن برای کلیه دستگاهها و روانکارهای مورد نیاز تیگو ۷ و سایر خودروهای فناوری پیشرفته به تکنولوژی پیشرفته میشود. تضمین میشود که تنها محصولات با مشخصات فنی و الزامات کیفی ذکر شده در این گزارش تخصصی، به شما ارائه میشود.

















