راهنمای جامع و تخصصی انتخاب روغن موتور سیکلت

روغن موتور سیکلت به عنوان مایع حیاتی پیشرانه، نقشی فراتر از یک روانکار ساده ایفا می‌کند. این ماده باید به طور همزمان از موتور، گیربکس و سیستم کلاچ مرطوب (Wet Clutch) محافظت کند. این عملکرد سه‌گانه در محیطی با دمای بالا، فشار شدید و تنش برشی مکرر، نیازمند فرمولاسیون‌های شیمیایی بسیار تخصصی است که روغن موتور سیکلت را به شدت از روغن موتور خودرو متمایز می‌سازد. انتخاب صحیح روغن موتور سیکلت که با استانداردها و شرایط کارکرد موتورسیکلت مطابقت داشته باشد، نه تنها عملکرد را بهینه می‌کند، بلکه تضمین‌کننده طول عمر قطعات داخلی و کاهش چشمگیر هزینه‌های نگهداری است. این راهنمای جامع به بررسی عمیق مبانی علمی، استانداردهای کلیدی و توصیه‌های عملی برای انتخاب بهترین روغن موتور سیکلت برای موتور سیکلت‌های ایرانی می‌پردازد.   

بخش اول: مبانی علمی روانکاری و چالش‌های منحصربه‌فرد موتور سیکلت

طراحی یکپارچه موتور، گیربکس و کلاچ در اکثر موتورسیکلت‌های چهار زمانه (4T)، وظایف تریبولوژیکی (اصطکاکی و سایش) روغن را پیچیده می‌سازد. روغن باید بدون تناقض، نیازهای متضاد قطعات مختلف را برآورده کند.

1.1. عملکرد سه‌گانه روغن موتور سیکلت: همزمانی روانکاری موتور، گیربکس و کلاچ

روغن موتور سیکلت باید سه وظیفه حیاتی را در یک مخزن مشترک به انجام برساند:

• روانکاری محفظه احتراق (Engine): این روانکار باید در برابر دماهای بسیار بالا مقاومت کرده و اصطکاک میان پیستون‌ها، رینگ‌ها و دیواره سیلندر را کاهش دهد. به دلیل نسبت توان به وزن بالاتر در موتورسیکلت‌ها و دور موتورهای غالباً بالاتر از خودرو، فیلم روغن تحت تنش حرارتی و مکانیکی شدیدی قرار دارد.   

• روانکاری گیربکس (Gearbox): چرخ‌دنده‌های گیربکس، روغن را تحت فشار تماسی و تنش برشی فوق‌العاده قرار می‌دهند. روغن باید حاوی افزودنی‌های ضد سایش و تحمل فشار (EP) کافی باشد تا از شکست فیلم روغن و ساییدگی شدید بین دندانه‌ها جلوگیری کند. شکست روغن در این بخش می‌تواند منجر به تولید ذرات فلزی و آسیب گسترده به کل سیستم شود.

• کنترل کلاچ تر (Wet Clutch): این وظیفه حیاتی، اصلی‌ترین نقطه تمایز با روغن‌های خودرو است. روغن باید به جای به حداقل رساندن اصطکاک، سطح مشخصی از اصطکاک را بین صفحات کلاچ حفظ کند تا انتقال قدرت به صورت مؤثر و بدون لغزش (Slippage) انجام شود. استفاده از روغن‌های خودرو که مملو از اصلاح‌کننده‌های اصطکاک (Friction Modifiers) هستند، به سرعت باعث لغزش کلاچ در موتورسیکلت‌های دارای کلاچ تر می‌شود.   

1.2. پایداری تریبولوژیکی: مقاومت در برابر برش مکانیکی و حرارتی

توانایی روغن در حفظ خواص فیزیکی و شیمیایی خود تحت شرایط عملیاتی سخت، به پایداری تریبولوژیکی آن بستگی دارد.

پایداری برشی (Shear Stability)

پایداری برشی نشان‌دهنده مقاومت روغن در برابر کاهش ویسکوزیته دائمی ناشی از تنش مکانیکی است. در موتور سیکلت‌ها، عبور مکرر روغن از بین چرخ‌دنده‌های پرفشار گیربکس، باعث برش و شکستگی مولکول‌های پلیمری بهبوددهنده شاخص ویسکوزیته (VIIs) می‌شود. این شکست مولکولی منجر به رقیق شدن روغن و کاهش ویسکوزیته آن در دمای ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد می‌شود. اگر یک روغن $10\text{W-40}$ پایداری برشی ضعیفی داشته باشد، ممکن است به سرعت به یک روغن تک درجه‌ای با ویسکوزیته پایین (مثلاً $10\text{W}$) تبدیل شود و در دمای بالا محافظت کافی را فراهم نکند. روغن‌هایی که شاخص پایداری برشی (SSI) پایین‌تری دارند، ساختار ویسکوزیته خود را برای مدت طولانی‌تری حفظ می‌کنند و برای موتور سیکلت‌ها ایده‌آل هستند.   

پایداری حرارتی (Thermal Stability)

پایداری حرارتی به قابلیت روغن در حفظ کیفیت و عملکرد خود در مواجهه با دماهای بسیار بالا اشاره دارد. موتورهای سیکلت، به ویژه مدل‌های هوا خنک که در ترافیک‌های سنگین با دمای بالا کار می‌کنند، روغن را مستعد اکسیداسیون می‌کنند. اکسیداسیون، واکنش شیمیایی روغن با اکسیژن است که در دمای بالا تسریع می‌شود و منجر به تجزیه روغن، تشکیل رسوبات سخت، لجن و افزایش اسیدیته می‌شود. روغن‌های با پایداری حرارتی بالا، اغلب از پایه سنتتیک ساخته شده‌اند و حاوی مولکول‌هایی هستند که در برابر تجزیه شیمیایی مقاومند. این پایداری تضمین می‌کند که ویسکوزیته روغن حفظ شده و عمر مفید آن کاهش نیابد، که این امر برای دستیابی به طول عمر بالا و عملکرد بهینه موتور حیاتی است.   

بخش دوم: ساختار شیمیایی و انواع روغن موتور سیکلت (تفاوت‌های ساختاری و عملکردی)

کیفیت نهایی روغن موتور سیکلت به شدت وابسته به نوع روغن پایه و ترکیب دقیق مواد افزودنی آن است.   

2.1. طبقه‌بندی روغن‌های پایه (Mineral, Semi-Synthetic, Fully Synthetic)

روغن‌های موتور بر اساس فرآیند تولید به سه دسته کلی تقسیم می‌شوند :   

• روغن معدنی (Mineral): این روغن‌ها مستقیماً از پالایش نفت خام به دست می‌آیند و ساختار مولکولی متنوع و نامنظمی دارند. اگرچه ارزان‌ترین گزینه هستند، اما پایداری حرارتی و برشی ضعیف‌تری دارند و برای موتورهای قدیمی‌تر یا حجم پایین (مثل $125\text{cc}$) در فواصل تعویض کوتاه (حدود $1000\text{ کیلومتر}$) مناسب هستند.   

• روغن نیمه سنتتیک (Semi-Synthetic): این روغن‌ها ترکیبی از روغن پایه معدنی و مقادیری از روغن پایه سنتتیک هستند. این ترکیب بهبود قابل توجهی در پایداری حرارتی و شاخص ویسکوزیته نسبت به روغن‌های معدنی ایجاد می‌کند. روغن‌های نیمه سنتتیک انتخابی متعادل برای موتورهای شهری میان‌رده هستند و عمر مفید متوسطی (حدود $3000\text{ کیلومتر}$) دارند.   

• روغن تمام سنتتیک (Fully Synthetic): این نوع روغن از طریق فرآیندهای شیمیایی پیچیده در آزمایشگاه تولید می‌شود و دارای مولکول‌هایی با ساختار یکنواخت و هدفمند است. روغن‌های تمام سنتتیک بالاترین مقاومت را در برابر حرارت، اکسیداسیون و شکست برشی ارائه می‌دهند. این روغن‌ها بهترین انتخاب برای موتورسیکلت‌های پرقدرت، ریسینگ و شرایط رانندگی سخت (مانند بنلی ۲۵۰ یا موتورهای کراس) هستند و طول عمر بالاتری (تا $5000\text{ کیلومتر}$) دارند.   

جدول مقایسه فنی انواع روغن پایه در موتور سیکلت

2.2. نقش حیاتی افزودنی‌ها در فرمولاسیون روغن موتور سیکلت

روغن موتور از دو جزء اصلی تشکیل شده است: روغن پایه و مواد افزودنی (Additive Package). خواص تخصصی و عملکردی روغن موتور (فیزیکی و تریبولوژیکی) عمدتاً توسط مواد افزودنی تعیین می‌شود.   

• افزودنی‌های ضد سایش و فشار بالا (Anti-Wear and EP): این مواد، که شامل ترکیبات آلی سولفور و فسفر می‌شوند ، وظیفه محافظت از سطوح فلزی را در شرایط بارگذاری سنگین بر عهده دارند. آن‌ها با تشکیل یک لایه محافظ بر روی سطح فلز، از تماس مستقیم و ساییدگی جلوگیری می‌کنند. عوامل ضد سایش (مانند ZDDP) عمدتاً در دماهای پایین‌تر و افزودنی‌های تحمل فشار (EP) در شرایط حرارتی و فشاری بسیار بالا فعال می‌شوند.   

• پاک‌کننده‌ها (Detergents) و دیسپرسنت‌ها (Dispersants): احتراق سوخت، اسیدها و دوده تولید می‌کند. دترجنت‌ها ترکیبات قلیایی هستند که اسیدهای حاصل از احتراق را خنثی می‌کنند. دیسپرسنت‌ها ذرات دوده، لجن و رسوبات را به صورت معلق در روغن نگه می‌دارند تا از تجمع آن‌ها و تشکیل لجن یا مسدود شدن مجاری روغن جلوگیری شود.   

• شاخص قلیائیت کل (TBN): TBN معیار توانایی روغن برای مقابله با آلودگی اسیدی است و طول عمر عملیاتی روغن را تعیین می‌کند. هرچه TBN در ابتدا بالاتر باشد (مانند عدد ۷ در ایرانول موتورو )، ظرفیت خنثی‌سازی اسید بیشتری وجود دارد. کاهش این شاخص، نشان‌دهنده فرا رسیدن زمان تعویض روغن است، زیرا عدم تعویض به موقع روغن با TBN پایین می‌تواند منجر به خوردگی قطعات داخلی موتور شود.   

توازن افزودنی‌ها و اولویت JASO

تولید روغن با کیفیت بالا مستلزم یک فرمولاسیون متعادل است. این تصور که افزودن بیشتر یک ماده (مانند ضد سایش) بهتر است، صحیح نیست. افزایش بیش از حد یک نوع افزودنی می‌تواند منجر به رقابت با سایر افزودنی‌ها (مثلاً ضد سایش با ضد خوردگی) شده و در نهایت خاصیت محافظتی کلی روغن کاهش یابد. به همین دلیل، در فرمولاسیون روغن‌های موتور سیکلت، کنترل مقدار اصلاح‌کننده‌های اصطکاک برای تأییدیه JASO حیاتی است؛ این استاندارد تضمین می‌کند که توازن شیمیایی روغن، محافظت کامل موتور را بدون ایجاد لغزش کلاچ فراهم آورد. 

بخش سوم: استانداردهای فنی: کلید انتخاب صحیح (SAE, API, JASO)

انتخاب راهنمای انتخاب روغن موتور باید با درک دقیق از معیارهای بین‌المللی گرانروی (SAE)، کیفیت (API) و سازگاری کلاچ (JASO) صورت پذیرد.

3.1. استاندارد گرانروی SAE (Viscosity Grades)

استاندارد SAE چگالی و مقاومت روغن در برابر جاری شدن را در دماهای مختلف مشخص می‌کند. تمامی روغن‌های مدرن موتورسیکلت از نوع چند درجه‌ای (Multi-Grade) هستند.   

به عنوان مثال در گرید $10\text{W-40}$:

• عدد قبل از W (مثلاً $10\text{W}$): نشان‌دهنده ویسکوزیته روغن در دمای سرد (Winter). هرچه این عدد کوچکتر باشد، روغن در هنگام استارت صبحگاهی راحت‌تر جریان یافته و قطعات را سریع‌تر روانکاری می‌کند، که برای جلوگیری از سایش حیاتی است.   

• عدد بعد از W (مثلاً $40$): نشان‌دهنده ویسکوزیته در دمای کاری موتور (حدود $100$ درجه سانتی‌گراد). هرچه این عدد بالاتر باشد، فیلم روغن ضخیم‌تر است و حفاظت بهتری در برابر بارهای سنگین و حرارت زیاد فراهم می‌کند.   

3.2. استاندارد کیفیت API (Service Classifications)

API کیفیت عملکردی روغن‌های موتور بنزینی را رتبه‌بندی می‌کند. سطوح کیفی به ترتیب الفبا (SG, SL, SM, SN) افزایش می‌یابند و سطح بالاتر، محافظت بهتری در برابر سایش، اکسیداسیون و تشکیل رسوبات نشان می‌دهد.   

برای موتورسیکلت‌های مدرن، سطوح API SL، SM یا SN توصیه می‌شوند. با این حال، لازم است تأکید شود که روغن‌های API با بالاترین سطح کیفیت (مانند SN) که لزوماً برای خودروها طراحی شده‌اند، حاوی اصلاح‌کننده‌های اصطکاک بیشتری برای بهینه‌سازی مصرف سوخت هستند. این مواد با عملکرد کلاچ تر در تضاد هستند و بنابراین، اگرچه سطح API مهم است، اما در موتور سیکلت، استاندارد JASO باید ملاک اصلی انتخاب باشد.   

3.3. استاندارد حیاتی JASO (مخصوص کلاچ تر)

سازمان استانداردهای خودرو ژاپن (JASO) استاندارد T903/T904 را برای اطمینان از عملکرد صحیح روغن در سیستم‌های کلاچ تر تدوین کرده است. این استاندارد با ارزیابی سه معیار اصطکاکی، سازگاری روغن با کلاچ را تعیین می‌کند :   

• JASO MA: این مشخصات عمومی برای روغن موتور سیکلت‌های چهار زمانه دارای کلاچ تر است.   

• JASO MA2: این بالاترین سطح استاندارد اصطکاکی کلاچ است که عملکرد اصطکاکی بهینه‌تری را فراهم می‌کند. JASO MA2 استاندارد طلایی برای موتورسیکلت‌های پرقدرت و شهری مدرن است.   

• JASO MB: این مشخصه برای اسکوترها و موتورهای با گیربکس اتوماتیک که کلاچ تر مشترک با موتور ندارند، طراحی شده است. روغن‌های MB حاوی افزودنی‌های کاهش‌دهنده اصطکاک (Friction Modifiers) هستند تا بازده سوخت را بهبود بخشند. استفاده از روغن JASO MB در موتورسیکلت‌های مجهز به کلاچ تر (که نیاز به MA یا MA2 دارند)، به شدت توصیه نمی‌شود و باعث لغزش کلاچ می‌شود.  

جدول مقایسه جامع استانداردهای JASO (MA/MA2/MB)

بخش چهارم: راهنمای عملی انتخاب بهترین روغن موتور سیکلت برای موتور سیکلت‌های ایرانی

انتخاب بهترین روغن موتور سیکلت برای موتور سیکلت‌های ایرانی مستلزم تطبیق دقیق مشخصات فنی با ویژگی‌های فنی موتور (مانند ۱۲۵cc) و شرایط آب و هوایی غالب در منطقه است.

4.1. توصیه‌های اختصاصی برای موتورهای سبک و رایج (طرح هوندا ۱۲۵ و ۱۵۰ سی‌سی)

موتورسیکلت‌های طرح هوندا $125\text{cc}$ و $150\text{cc}$ رایج‌ترین مدل‌ها در ایران هستند. این موتورها اغلب هوا خنک بوده و در شرایط سخت ترافیک شهری (شتاب‌گیری و ترمزهای ناگهانی) و دمای بالا کار می‌کنند. حجم کم روغن در این موتورها (حدود $1\text{ لیتر}$) به این معنی است که روغن به سرعت گرم شده و تحت تنش حرارتی قرار می‌گیرد.   

مشخصات پیشنهادی:

• استاندارد کیفیت: API SL یا بالاتر، همراه با تأییدیه حیاتی JASO MA2. JASO MA2 برای اطمینان از عملکرد بدون لغزش کلاچ در بارهای شهری ضروری است.   

• گرانروی: گرید $10\text{W-40}$ (برای توازن در تمام فصول) یا $20\text{W-50}$ (برای مناطق بسیار گرم یا موتورهای با کارکرد بالا که لقی‌های بیشتری دارند).   

• نوع روغن: روغن‌های نیمه سنتتیک (برای فواصل تعویض حدود $2000\text{ km}$) یا سنتتیک کامل (برای افزایش دوام موتور در ترافیک سنگین و مقابله با تجزیه حرارتی).   

4.2. انتخاب گرانروی بر اساس شرایط آب و هوایی متنوع ایران

گرانروی روغن باید بر اساس دمای محیطی مورد انتظار تعیین شود تا در سرما، جریان سریع و در گرما، فیلم محافظ پایدار فراهم شود.

• برای آب و هوای معتدل و چهار فصل: گرید $10\text{W-40}$ بهترین انتخاب است. این گرید (مانند نمونه توصیه شده برای TVS Rax 125 ) در اکثر مناطق ایران، تعادل مطلوبی بین استارت سرد و محافظت در دمای کاری ایجاد می‌کند.   

• برای مناطق گرمسیر و تابستان: گرید $20\text{W-50}$ در مناطق جنوبی یا در گرمای شدید تابستان، ضخامت فیلم روغن را در دمای بالا حفظ می‌کند و برای موتورهایی که از نظر سایش، کارکرد زیادی داشته‌اند، توصیه می‌شود.

• برای موتورهای مسابقه‌ای و تورینگ پرقدرت: گریدهای $10\text{W-50}$ یا $10\text{W-60}$ سنتتیک کامل (مانند موارد توصیه شده برای بنلی ریس یا موتورهای کراس ) برای مقاومت حداکثری در برابر برش و حرارت مورد نیاز است.   

جدول راهنمای انتخاب گرانروی (SAE) بر اساس دمای محیطی (ایران)

بخش ششم: نگهداری، فواصل تعویض و جلوگیری از خسارات ناخواسته

حتی عالی‌ترین روغن موتور سیکلت نیز در صورت عدم رعایت فواصل تعویض، خواص خود را از دست داده و باعث آسیب‌های جدی می‌شود.

6.1. فواصل تعویض روغن (بر اساس نوع روغن و کارکرد)

به دلیل شرایط کارکرد سخت، فواصل تعویض روغن موتور سیکلت به طور قابل توجهی کوتاه‌تر از خودرو است.

علاوه بر کیلومتر، عامل زمان نیز حیاتی است. آلودگی روغن به دلیل رطوبت، سوخت نسوخته و آلاینده‌ها حتی در صورت عدم استفاده از موتورسیکلت رخ می‌دهد. توصیه می‌شود روغن موتور سیکلت حداقل هر شش ماه یکبار تعویض شود تا از افت کیفیت افزودنی‌ها جلوگیری شود.   

6.2. عواقب تاخیر در تعویض روغن و کاهش راندمان موتور

عدم تعویض به موقع روغن می‌تواند عواقب جدی و پرهزینه‌ای داشته باشد:

• افزایش سایش و کاهش عمر موتور: روغن فرسوده و برش خورده (Sheared Down) قابلیت روانکاری خود را از دست می‌دهد. این امر منجر به افزایش اصطکاک، تولید حرارت بیشتر، و سایش سریع قطعات داخلی، به ویژه در نقاط بحرانی مانند یاتاقان‌ها و گیربکس می‌شود، که کاهش شدید عمر مفید موتور را در پی دارد.   

• کاهش توان و راندمان: افزایش اصطکاک داخلی، بخشی از انرژی تولید شده توسط موتور را هدر می‌دهد. این کاهش راندمان به صورت کاهش شتاب و توان موتور در رانندگی روزمره محسوس خواهد بود.   

• آسیب‌های خوردگی و رسوب: پس از پایان یافتن خاصیت قلیایی (TBN) روغن، اسیدهای حاصل از احتراق شروع به خوردگی قطعات می‌کنند. همچنین، عدم کارکرد صحیح دیسپرسنت‌ها باعث ته‌نشینی رسوبات و گرفتگی مجاری روغن می‌شود.   

6.3. راهنمای تشخیص اصالت روغن و خرید مطمئن

متأسفانه، تشخیص روغن موتور سیکلت اصلی از تقلبی صرفاً با مشاهده رنگ، بو یا غلظت ظاهری عملاً غیرممکن است. تولیدکنندگان روغن‌های تقلبی از روغن‌های پایه با کیفیت پایین‌تر (مانند API SC به جای SN) استفاده می‌کنند که ظاهر مناسبی دارد، اما توانایی محافظت مورد ادعا را ندارد.   

تنها راه مطمئن برای حفظ سلامت موتور، خرید از منابع معتبر است. خرید از نمایندگی‌های رسمی یا فروشگاه‌های تخصصی و نام‌آشنا مانند سیال پیشرو ایرانیان، تضمین می‌کند که محصول خریداری شده دارای فرمولاسیون و مواد افزودنی دقیقاً مطابق با استانداردهای JASO MA2 و API ذکر شده است. همچنین، لازم است در هنگام تعویض روغن، فیلتر روغن نیز تعویض شود، زیرا فیلتر کثیف حاوی آلودگی‌هایی است که روغن تازه را به سرعت آلوده کرده و از کارایی آن می‌کاهد.   

سؤالات متداول درباره روغن موتور سیکلت

سؤال 1: روغن موتور سیکلت چه تفاوتی با روغن موتور خودرو دارد؟
پاسخ:
روغن موتور سیکلت به دلیل عملکرد سه‌گانه در موتور، گیربکس و کلاچ تر، نیازمند ویژگی‌های خاص است. برخلاف روغن خودرو، روغن موتور سیکلت باید سطح مشخصی از اصطکاک را برای کلاچ تر حفظ کند و در عین حال از موتور و دنده‌ها محافظت کند. استفاده از روغن خودرو در موتور سیکلت‌های با کلاچ تر می‌تواند باعث لغزش کلاچ و کاهش انتقال قدرت شود.

سؤال 2: انواع روغن موتور سیکلت کدام‌اند و چه تفاوتی دارند؟
پاسخ:

1. روغن معدنی: ارزان و مناسب موتورهای قدیمی یا حجم پایین، اما پایداری حرارتی و برشی کمی دارد.

2. روغن نیمه سنتتیک: ترکیبی از معدنی و سنتتیک، عملکرد متوسط و طول عمر 2000 تا 3000 کیلومتر.

3. روغن تمام سنتتیک: بهترین پایداری حرارتی و برشی، مناسب موتورهای پرقدرت و تورینگ، طول عمر تا 5000 کیلومتر و بیشتر.

سؤال 3: شاخص JASO چه اهمیتی دارد؟
پاسخ:
JASO استانداردی است که سازگاری روغن با کلاچ تر را تضمین می‌کند:

• MA و MA2: مناسب موتورهای ۴ زمانه با کلاچ تر، MA2 بالاترین عملکرد اصطکاکی را ارائه می‌دهد.

• MB: مخصوص اسکوترها و موتورهای اتوماتیک بدون کلاچ تر، استفاده از آن در موتورهای با کلاچ تر باعث لغزش می‌شود.

سؤال 4: چه گرید ویسکوزیته‌ای برای موتورسیکلت‌های ایرانی توصیه می‌شود؟
پاسخ:

• دمای معتدل تا گرم: 10W-40، استاندارد JASO MA2.

• مناطق بسیار گرم یا موتورهای قدیمی: 20W-50، JASO MA2.

• موتورهای پرقدرت یا مسابقه‌ای: 10W-50 یا 10W-60 سنتتیک کامل، JASO MA2.

سؤال 5: هر چند وقت یکبار باید روغن موتور سیکلت تعویض شود؟
پاسخ:

• روغن معدنی: حداکثر هر 1000 کیلومتر

• نیمه سنتتیک: حداکثر هر 3000 کیلومتر

• تمام سنتتیک: حداکثر هر 5000 کیلومتر
  همچنین توصیه می‌شود روغن حداقل هر شش ماه یکبار تعویض شود تا خواص افزودنی‌ها حفظ شود.

سؤال 6: عواقب دیر تعویض کردن روغن موتور سیکلت چیست؟
پاسخ:

• افزایش سایش و کاهش عمر موتور

• کاهش توان و راندمان موتور

• آسیب‌های خوردگی و رسوب ناشی از کاهش TBN و عملکرد ضعیف دیسپرسنت‌ها

سؤال 7: چگونه می‌توان از اصالت روغن موتور سیکلت اطمینان حاصل کرد؟
پاسخ:
تنها راه مطمئن خرید از منابع معتبر و نمایندگی‌های رسمی است. روغن‌های تقلبی ممکن است ظاهر مناسبی داشته باشند اما از لحاظ حفاظت از موتور بسیار ضعیف هستند. همچنین در هنگام تعویض روغن، فیلتر روغن باید تعویض شود تا کارایی روغن تازه کاهش نیابد.

سؤال 8: چه نقشی افزودنی‌ها در روغن موتور سیکلت دارند؟
پاسخ:
افزودنی‌ها وظایف زیر را انجام می‌دهند:

• ضد سایش و EP: محافظت از سطوح فلزی تحت فشار و حرارت بالا

• دترجنت و دیسپرسنت: خنثی‌سازی اسید و جلوگیری از ته‌نشینی رسوبات

• کنترل اصطکاک: تضمین عملکرد صحیح کلاچ تر بدون لغزش